ศิลาแลง หมายถึง “ชั้นดินที่อยู่ใต้ผิวดินผุมากมีสีแดง หรือเป็นวัตถุที่มีออกไซด์ทุติยภูมิของเหล็ก หรืออลูมิเนียม หรือ ออกไซด์ของโลหะทั้งสองชนิดมาก และมักพบเม็ดทราย (ควอรตซ์) และดินเหนียว (แร่เคลย์) ในชั้นดังกล่าว ชั้นดินดังกล่าวนี้พบในบริเวณที่มีอากาศอบอุ่น-ร้อนชื้น และเป็นส่วนที่หลงเหลือจากการกระบวนการผุพัง (การผุพังทางเคมี) ศิลาแลงมีสมบัติที่สามารถแข็งตัว ภายหลังจากผ่านกระบวนการที่ทำให้เปียก และแห้งต่อเนื่องสลับกัน นอกจากนี้ยังสามารถตัด นำมาใช้แทนอิฐ (ดินเหนียวเผา)”