นิทานแสนเพลิน

ณ เมืองฟ้าสวย มีผู้คนมากมายและสัตว์หลากหลายอาศัยอยู่ร่วมกันอย่างมีความสุข มดดำ� มดแดง และมดตะนอย เป็นเพื่อนรักกัน อาศัยอยู่ใกล้กัน วันนี้ระหว่างที่มดทั้งสามเดินเที่ยวเล่นกันในตลาด ก็ได้ยินเสียงประกาศของผู้ใหญ่บ้านมด ให้ไปรวมตัวกันที่ศาลาวัดเพื่อแจ้งข่าว มดทุกตัวต่างรีบไปรวมตัวกันทันที ที่ศาลาวัดผู้ใหญ่บ้านมดแจ้งว่าอีกเจ็ดวันจะมีพายุลูกใหญ่ทำ�ให้เกิดฝนตกหนัก และอาจทำ�ให้น้ำ�ท่วมได้ ขอให้มดทุกตัว เตรียมตัวรับมือให้พร้อม มดแดงทำ�รังอยู่ในบ้านของช่างไม้ เห็นช่างไม้และครอบครัวกำ�ลังช่วยกันต่อเรือ จึงคิดว่าจะลองหาเศษไม้มาต่อเป็นเรือ ลำ�เล็ก ๆ บ้างดีกว่า หลังจากนั้นมดแดงก็ขยันขันแข็งต่อเรือจนไม่หยุดพัก มดตะนอยทำ�รังอยู่ในโรงเรียนรีบเก็บของสำ�คัญในบ้านและค้นหาสิ่งของภายในถังขยะ เพื่อใช้ขนของ มดตะนอย เก็บกล่องโฟมใส่อาหารมาทำ�ความสะอาดและตัดแต่งให้มีขนาดพอเหมาะเพื่อใช้ขนสิ่งของจำ�เป็นของตนเอง มดตัวอื่น ๆ ในเมืองต่างรีบเก็บข้าวของ เพื่ออพยพไปอยู่เมืองอื่นบ้างก็แอบเกาะไปกับเรือหรือแอบไปกับสัมภาระของมนุษย์ ด้านมดดำ�นั้นทำ�รังอยู่ในตลาด ไม่ได้กลัวพายุที่จะเกิดขึ้น จึงไม่เตรียมตัวหรือคิดวางแผนรับมือ ระหว่างนั้นก็ได้แวะไป เยี่ยมเยือนเพื่อนรักอย่างมดแดงและมดตะนอย เมื่อเห็นเพื่อนรักเตรียมตัวกันอย่างขะมักเขม้น ก็กล่าวว่าเพื่อนของตนนั้นกลัวจน เกินเหตุ มดดำ�บอกเพื่อน ๆ ว่า “พายุครั้งนี้จะหนักหนาเท่าไหร่กันเชียว ไม่ต้องเสียเวลาเตรียมตัวไปหรอก ออกไปเที่ยวเล่นกัน ดีกว่า” แต่มดแดงปฏิเสธ “ฉันไม่ไปด้วยหรอก ฉันต้องรีบสร้างเรือให้ทันก่อนที่พายุจะมาถึง แล้วนายไม่รีบไปสร้างเรือเอาไว้หนี บ้างเหรอมดดำ� พายุครั้งนี้น่ากลัวมากนะ นายต้องเตรียมตัวเอาไว้” แต่มดดำ�กลับตอบว่า “ไม่หรอก รังฉันอยู่ในตลาดใหญ่โต ไม่มีอะไรต้องกลัวเลยซักนิด ฉันไปชวนเจ้ามดตะนอยดีกว่า” เมื่อมดดำ�ไปคุยกับมดตะนอยก็ได้รับคำ�ตอบเดียวกัน เพราะมดตะนอยยุ่งต้องรีบเตรียมตัวรับมือกับพายุ ทำ�ให้มดดำ� หงุดหงิดที่ไม่มีเพื่อนเล่น จึงกลับมาที่รังของตนเอง นอนเล่นกินขนมอย่างสบายใจ วันเวลาผ่านไปจนครบเจ็ดวันตามที่ผู้ใหญ่มดแจ้งไว้ วันนั้นเป็นวันที่ท้องฟ้ามืดเต็มไปด้วยก้อนเมฆสีดำ�ก้อนใหญ่ฝนตก อย่างต่อเนื่องโดยไม่มีทีท่าว่าจะหยุด ระดับน้ำ�เริ่มเพิ่มขึ้นเรื่อย ๆ ผู้คนและสัตว์บางส่วนต่างอพยพไปอยู่เมืองอื่นบ้างแล้ว บางส่วนที่อพยพไม่ทันก็กำ�ลังทยอยขนข้าวของและพายเรือออกไปจากเมือง มดดำ�ที่ยังอยู่ในตลาดซึ่งอยู่ในที่สูงทำ�ให้น้ำ�ท่วมช้ากว่าที่อื่น มดดำ�จึงได้ใจว่าน้ำ�ไม่มีทางท่วมมาถึงรังของตนเองแน่นอน แต่ระดับน้ำ�ก็สูงขึ้นทุกวัน ๆ หลังจากนั้นสองวัน น้ำ�ก็เริ่มท่วมเข้ามาในรังของมดดำ� มดดำ�กลัวมาก เสียใจที่ตนเองไม่เชื่อฟัง ที่ผู้ใหญ่บ้านและเพื่อนเตือน น้ำ�ท่วมตลาดพร้อมกับมีข้าวของเต็มไปหมด มดดำ�เห็นขวดพลาสติก แก้วพลาสติก กล่องโฟม ผลส้ม กะลามะพร้าว กล่องนม ลูกปิงปอง ลูกบอลที่ลอยขึ้นมาจากน้ำ� เด็ก ๆ คิดว่ามดดำ�จะสร้างเรือจากอะไร เพื่อใช้ออกไปอยู่ ในที่ปลอดภัย 16 เรื่อง อรอุมา เกตบุตร ภาพ ชีวัน วิสาสะ